Uw winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Klik hier om naar de webshop te gaan.

0
Registreren

INLOGGEN

Heeft u nog geen account?
Maak er hier één aan.


Bent u uw wachtwoord vergeten?
Slide01

De filosofie van de Onbekende Filosoof

'Ik wilde goed doen zonder ophef, want ik vond dat ophef geen goed deed en dat het goede geen ophef maakte.'

In het algemeen hebben de boeken van Saint-Martin tot doel de betrekkingen te verklaren die er bestaan tussen God, de natuur en de mens. De mens moet blijk geven van de wil zijn lotsbestemming in eigen hand te nemen en niet langer de Mens op de Woeste Bergstroom te zijn. Door voortdurend aan zichzelf te werken moet hij de Mens van Verlangen worden en in hem, met hulp van de Goddelijke Voorzienigheid, een Nieuwe Mens in zich-zelf geboren laten worden. Nadat hij deze staat door een volledige regeneratie van zijn wezen en door een tweede geboorte bereikt heeft, zal hij opnieuw de Mens-Geest worden, die hij vóór de Val was. Vanaf dan zal hij de Dienst kunnen vervullen die de Schepper hem oorspronkelijk heeft toevertrouwd en niet alleen aan zijn eigen reïntegratie werken maar ook aan die van alle andere schepselen.

De filosofische geschriften van Saint-Martin wekten de belangstelling van zijn tijdgenoten op, met name van hen die in spiritualiteit en in de diepere zin van het leven geïnteresseerd waren. Er werd om hem heen een kring van leerlingen gevormd die onder de naam Société des Intimes bekend stond met het doel zijn onderricht te bestuderen. Deze Société werkte aan de meest zuivere spiritualiteit. De Onbekende Filosoof nam maar weinig leerlingen aan door altijd buitengewoon voorzichtig te zijn.

De laatste decennia van de 18e eeuw waren in Frankrijk buitengewoon woelig en bezorgden dit land de grootste sociale en politieke revolutie uit de geschiedenis. In deze gehele periode bleef Louis-Claude de Saint-Martin steeds schrijven en onderricht geven. Als edelman van geboorte en met een aangenaam voorkomen circuleerde hij in de hoogste kringen van de Franse maatschappij, maakte veel mensen enthousiast voor zijn ideeën en deed veel om zijn onderricht te verspreiden onder diegenen die dit waardig waren en ervoor gereed waren. Hoewel hij lid van de adel was, maakte hij zich tijdens de periode van de Terreur of op enig ander moment van de periode van revolutie nooit echt zorgen. Hem werd later zelfs gevraagd om les te geven aan de École Normale van Parijs, waarvan het doel was de leraren van het nieuwe Frankrijk te vormen. Een beroerte rukte hem op 30 oktober 1803 op de leeftijd van 60 jaar weg.

Niet alle velden zijn (juist) ingevuld