Uw winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Klik hier om naar de webshop te gaan.

0
Registreren

INLOGGEN

Heeft u nog geen account?
Maak er hier één aan.


Bent u uw wachtwoord vergeten?
Slide01

Jacob Böhme

Jean-Baptiste Willermoz, een rijk koopman te Lyon en oud-leerling van Martinès de Pasqually, en sommige leden van de Orde van de Elus-Cohen, voegden zich bij de Duitse Stricte Observantie der Tempelieren. Deze Orde werd gereorganiseerd met de aanname van een deel van het theoretische onderricht van Martinès de Pasqually en met de oprichting van de Chevaliers Bienfaisants de la Cité Sainte. Andere Elus-cohen voegden zich bij de Philaletes. Louis-Claude de Saint-Martin zag dat zowel de een als de ander niet echt enthousiast was voor de zoektocht naar de waarheid en gaf er de voorkeur aan een onafhankelijke weg te volgen.

Saint-Martin reisde naar Engeland, Italië en Duitsland om de mens en de natuur te bestuderen en om de getuigenis van anderen met de zijne te vergelijken. In Straatsburg nam hij via Mevrouw de Böcklin en Rudolf Salzmann kennis van het werk van Jacob Böhme (1575-1624). Deze ontdekking gooide zijn mystieke leven zozeer omver dat Jacob Böhme werd wat hij zijn tweede leraar noemde.Van deze filosoof, die hij alleen via zijn boeken kende, leerde Saint-Martin dat de ware inwijding de theürgische rituelen te boven gaat en absoluut niet het aanroepen van de intermediaire machten van de Schepping door middel van complexe en vaak gevaarlijke ceremoniën nodig heeft. Dit kan zich slechts voordoen in het hart van de mens door de weg van het hart te volgen.

Zijn beide vrienden uit Straatsburg, Mevrouw de Böcklin en Rudolf Salzmann, moedigden Saint-Martin aan de teksten van Böhme in hun oorspronkelijke taal te lezen ten-einde er de volledige diepgang van te vatten. Toen, op de leeftijd van 45 jaar, leerde hij met dat doel Duits. Tot aan het eind van zijn leven zal hij zich dagelijks tot taak stellen de teksten van de filosoof uit de Alsace te vertalen, teksten waarover hij zal zeggen: 'Aan Martinès de Pasqually dank ik mijn intrede in de hoogste waarheden en aan Jacob Böhme dank ik de belangrijkste schreden die ik binnen deze waarheden heb gezet'.

Niet alle velden zijn (juist) ingevuld