Uw winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Klik hier om naar de webshop te gaan.

0
Registreren

INLOGGEN

Heeft u nog geen account?
Maak er hier één aan.


Bent u uw wachtwoord vergeten?
Slide01

Kunst

Muziek van het hart

Moana Feret du Longbois

Je zou kunnen zeggen: 'In den beginne was er klank ...'. Het betreft hier een oerklank, een klank, begrepen als schepper of vernietiger, als verbinding tussen macrokosmos en microkosmos, als wet van het getal en de goddelijke mathematiek of als 'muziek der sferen'.

Welluidende ritmes en melodieën zijn lang gebruikt om traditionele feesten, een bijzonder moment of een astrologische datum te vieren, en ze begeleidden plechtigheden van de stam of rituele ceremonies. Als bron van harmonie tussen alle mensen wekt klank in werkelijkheid ongewone bewustzijnstoestanden op. De hersenen reageren op frequenties en veranderen hun ritme van activiteit: alfa, bèta, thèta, gamma ... Naast deze mechanische werking reageert ons gehele wezen op de trillingskracht van de muziek.

Wanneer muziek als energetisch hulpmiddel wordt gebruikt, is ze een therapeutisch middel en herstelt, handhaaft of verbetert onze fysieke en psychische gezondheid en de gezondheid van alles wat ons omringt: met name planten, maar ook dieren of onze woonomgeving. Klanktherapie kunnen we vergelijken met een bad van frequenties waarin de mens wegzinkt, en deze onderdompeling in bijzondere trillingsfrequenties is vergelijkbaar met wat we een verjongingsbron kunnen noemen: een hulpmiddel om opnieuw structuur in onszelf aan te brengen, in harmonie te komen en weer vrede en sereniteit te vinden. Vroeger werd een behandeling met klanken "in China tegelijkertijd toegepast met acupunctuur, moxabehandeling, massages, geneesmiddelen, enz. (...) De stimulering van een orgaan geschiedt door de toon die ermee overeenstemt en de toon die met de meridiaan ervan overeenkomt." (1)

Maar muziek brengt ook met behulp van stimuli of geluidsfrequenties een toestand met zich mee die gunstig is voor bewustzijnsuitbreiding en een beter begrip van de dingen. Daarbij gaat het om een holistische benadering van de muziek (dat wil zeggen, vanuit een totale of globale visie van de therapeutische hulpmiddelen), en om haar vermogen tot oproepen en ontwaken dat ons bestaan een bijna spirituele dimensie teruggeeft.

De 'Onbekende Filosoof', Louis-Claude de Saint-Martin, zegt ons in zijn boek 'De l'esprit des choses' (over de geest der dingen) (deel I) dat muziek de musicus bijna het vermogen geeft een medium, kanaal (channel) tussen hemel en aarde te zijn: "De mens neemt zijn lier op of zingt, en zonder van zijn plaats weg te gaan, zal hij om zich heen de rijkdommen van de lucht, de levendigheid van de ontroerendste klanken, de werkzame schatten van harmonie en de magische kracht van de akkoorden ontwikkelen." Hij zegt verder: "Hij zal zijn innerlijk zelf zozeer met de muzikale krachten van de lucht verbinden en de muzikale krachten van de lucht met zijn innerlijk zelf dat hij dit zelf laat communiceren tot aan dat zuivere, hoge gebied waarmee de muziek verwant is. Door dit intermezzo zal hij niet alleen zijn wezen tot in dit goddelijke gebied voeren, maar ook nog dit goddelijke gebied in zijn gehele wezen laten afdalen." (2)

De persoonlijke ontwikkeling of ontwikkeling van het potentieel is een innerlijke queeste, de zoektocht van de innerlijke klank, de weg van de eigen melodie: dit zoeken naar de oerklank stelt de mens in staat weer in verbinding te komen met de trilling van het universum en de verschillende bewustzijnsniveaus. Edgar Cayce zegt in zijn 'Reading 115-1': "In de muziek vindt het wezen veel vreugde. Muziek overbrugt de afstand tussen het mentale en het spirituele. Muziek maakt het mogelijk het wezen op de goddelijke golflengte te brengen, het meest innige contact te vinden met de energieën van het diepste zelf." (3)

Al verbetert zingen het ademhalingsritme en heeft het daardoor onweerlegbaar een cardiovasculaire uitwerking, het is ook de uitdrukking van het zelfbewustzijn. De kunst van het zingen lijkt te helpen om een proces in gang te zetten dat verlost van de moeilijkheden in het leven. Het stimuleert onze emoties, zoals lachen vreugde geeft en wat men geluk zou kunnen noemen: zich in gemoede uiten wordt een geschenk, een delen.

In India werden mantra's en yantra's gebruikt om de vermogens van de mens te doen ontwaken. Nog altijd brengen ze de mens in contact met de natuur, zijn leefmilieu. De mantra en de yantra laten in ons die 'goddelijke' band trillen, zoals de filosoof Louis-Claude de Saint-Martin (zie hierboven) het uitdrukte. Kunnen wij ons op dezelfde wijze niet voorstellen, zoals de traditie het leert, dat iedere dag van de week verband houdt met een planeet en een stellaire vibratie (maandag voor de maan, dinsdag voor Mars, et cetera), en dat sommige mantra's deze planetaire frequenties 'zingen' en tot een staat van begrip van de kosmische wetten leiden?

Praktisch gezien kunnen we muziek of het werken met klanken in verband brengen met technieken uit de sofrologie (een ontspanningsmethode). In dit geval wordt de gebruikte muziek het meditatieve hulpmiddel. Deze benadering van de sofrologie, opgevat als middel tot persoonlijke ontwikkeling, definieert de mens als een hologram van het universum: hij is daarin de voorstelling van de kosmos, in relatie met het Al, hij is als het ware het Al.

De mens een techniek of een middel bieden om zich daarmee te verbinden, geeft hem de mogelijkheid zijn oorsprong te herontdekken en zich te openen voor een globalere waarneming van de dingen. Het herinnert ons eraan dat wij allemaal door een gemeenschappelijke voedende energie met elkaar verbonden zijn. Louis-Claude de Saint-Martin voegt er zelfs aan toe dat muziek de gelegenheid biedt zich te openen voor het gebied van God: "Dat komt doordat muziek in ons het gebied opent van onze innerlijke vermogens waar Hij (God) zichzelf heeft geschreven of zijn eigen beeld heeft getekend, en wanneer God dit teken van zijn verbond van ons ziet uitgaan, kan Hij dat niet loochenen." (4)

Deze energie voelen, haar doorgeven, haar delen, is de wezenlijke functie van de mens, maar ook van iedere geïnspireerde kunstenaar die oprecht liefde voor de schepping oproept. Misschien ligt daar het sleutelwoord van de verhouding van harmonie die ieder wezen verbindt: de onvoorwaardelijke liefde of de 'weg van het hart'.

De kracht van muziek is als een magneet, ze is die van herinneringen, gelukkig weerzien en herinnering aan vorige levens. In feite is de 'muziek van het hart' - door tijd, beschavingen, rassen en mensen heen - dezelfde. Ze geeft uiting aan de energieën die ons voort doen gaan, maar ook aan de energieën die wij in ons dragen: de vijf elementen uit de Chinese traditie, hout, vuur, aarde, lucht en water.

Vijf elementen, vijf Chinese seizoenen ... De mens volgt de harmonieuze cyclus van de natuur. Hij bewoont een innerlijk huis (zijn fysieke lichaam) naar het beeld van het uiterlijke huis, dat van de elementen. Het is ook de wet van Tao, de wet van het voortbrengen van energie: als een van de punten yin of yang toeneemt, is er rotatie, het systeem is in beweging, zoals de aarde van yin naar yang, van zomer naar winter gaat volgens de hoeveelheid licht die aanwezig is.

De cyclus waaraan de mens deelneemt, is die van de beweging, van de tijd die voorbijgaat. Ieder seizoen is als een klank: het heeft zijn kleur, zijn energiekwaliteit en een heel duidelijke functie. De musicus, die deze subtiliteit onderscheidt, drukt haar in zijn kunst uit, een kunst waarin alles kleur, cyclus en trilling is. Kunsttherapie en ook dans zijn de uitdrukking van dit grote tableau waarin alles met elkaar in verbinding staat, een ware schildering van nuances: de oorspronkelijke uitdrukking van een lichtbron en de 'regenboog'-interpretatie ervan. De partituur van de muziektherapeut is dan niet langer die van vijf zwarte, kaarsrechte lijnen, maar de uitdrukking van trillingsniveaus waarop geen noten meer worden gezet maar gekleurde bellen.

In het oude Egypte werden de tempels en kolommen gekleurd, versierd en geheel bedekt met taferelen. Wierook doordrong de lucht met omhoog kringelende rook waarvan de vormen aanleiding gaven tot meditatie. Er werd volgens een duidelijke schets op de grond door de tempels gelopen, en dat alles op de klank van zachte en betoverende extatische muziek. Het leven was beweging, evolutie en involutie, de kracht van verandering. De innerlijke woning (het lichaam van de mens) was de prachtige weerspiegeling van de uiterlijke woning (het universum).

Edgar Cayce zegt dat de Egyptenaren, net als de Tibetanen, klank en muziek gebruikten om zware voorwerpen op te heffen. Hij vertelt zelfs dat de zware stenen van de piramides door middel van de kracht van klank werden opgeheven. "Cayce vertelde op een andere plaats hoe de Atlantiërs meesters waren geworden in het gebruik van licht- en klanktrillingen ... En hoe de vluchtelingen uit Atlantis na de ondergang van Atlantis hun fenomenale technologie naar de Egyptische bouwers brachten." (5) Dit zeer oude vermogen van klank is een van de mysteriën van het oude Egypte. In zijn boek 'Astral des sons' (6) (het astrale van klanken) staat professor Paviot uitgebreid stil bij de noodzaak van het bestuderen van de Tarotkaarten - en dus van het onderricht van Thot - om de kracht van klank te begrijpen. Juister gezegd, in het hoofdstuk 'Les Tarots ou le livre de Thot' (de Tarotkaarten of het boek van Thot) trekt hij een conclusie over «de onbetwistbare betrekking van octaven en kwinten met de omwenteling der sterren." Later, in 1928, laat het tijdschrift 'Le Voile d'Isis' een artikel verschijnen: 'Alchemie en Muziek'. (7) De bedoeling van de schrijver is, aan te tonen dat alchemie en muziek een gemeenschappelijke oorsprong hebben.

Ook vandaag de dag nog is de kracht van klank ongeschonden. Maar onze enigszins ontregelde tijd geeft zelden uitdrukking aan de klankharmonie waaraan wij behoefte hebben om onszelf in evenwicht te brengen. Het Watermantijdperk is aangebroken en het is ieders verantwoordelijkheid aan zichzelf te werken om de innerlijke klank, de stem van het hart, te laten ontluiken.

Door muziek te maken, kunnen wij begrijpen dat de innerlijke klank het allerbelangrijkst is. Naar die innerlijke klank luisteren, is ook vertrouwen in zichzelf hebben en zich door een diepgaande, openbarende intuïtie laten leiden. Deze intuïtieve waarneming wordt niet het onderwerp van één enkele meditatie maar van een leven, van een permanente verbintenis.

In de muziek gaat het er om de harmonie terug te vinden, de magische snaar van Pythagoras, die trilt op de klanken van de sterren, en om te luisteren of te kijken naar het schone, niet met onze fysieke ogen maar met de ogen van het hart, dat nooit liegt.

Rose + Croix nr. 220, winter 2006

Niet alle velden zijn (juist) ingevuld